بی خوابی یکی از مشکلات آزاردهندهای است که ممکن است بعد ترک متادون ایجاد شود. فردی که تا قبل از آن بهطور نسبتاً منظم میخوابیده، ممکن است بعد از ترک متادون ساعتها در رختخواب بماند اما خوابش نبرد، چندین بار در طول شب بیدار شود، خواب سبک و ناآرام داشته باشد یا صبح بسیار زود از خواب بیدار شود و دیگر نتواند بخوابد.
حتما مطالعه کنید: ترک متادون
در کنار بی خوابی، بی حالی، خستگی، ضعف عضلانی، بیقراری، اضطراب، تعریق، درد بدن، مشکلات گوارشی و کاهش تمرکز نیز ممکن است در دوره ترک دیده شوند. بنابراین وقتی فرد میپرسد «برای بی خوابی بعد از ترک متادون چه کار کنم؟» معمولاً فقط با یک مشکل خواب مواجه نیست؛ بلکه بدن و سیستم عصبی او در حال سازگار شدن با نبود یک ماده افیونی طولانیاثر است.
یکی از مهمترین سؤالات در این شرایط این است که بی خوابی ترک متادون چند روز است؟ پاسخ یک عدد ثابت برای همه افراد ندارد. متادون نسبت به بسیاری از مواد افیونی اثر طولانیتری دارد و علائم ترک آن معمولاً دیرتر شروع میشوند و میتوانند طولانیتر باقی بمانند. منابع سازمان جهانی بهداشت گزارش میکنند که ترک متادون و سایر مواد افیونی طولانیاثر معمولاً در روزهای چهارم تا ششم به اوج میرسد و علائم حاد ممکن است تا حدود ۱۰ تا ۱۲ روز یا بیشتر ادامه داشته باشند. در برخی افراد، علائمی مانند اختلال خواب، خستگی و مشکلات خلقی میتوانند پس از مرحله حاد نیز برای مدت طولانیتری باقی بمانند.
به همین دلیل، درمان بی خوابی بعد از ترک متادون باید فقط به دنبال یک قرص خواب یا یک راهکار فوری نباشد. مهم است مشخص شود بی خوابی دقیقاً از ترک اعتیاد ناشی شده، از قبل وجود داشته، به دلیل اضطراب و بیقراری ایجاد شده یا بخشی از یک مشکل روانپزشکی مستقل است.
متادون روی گیرندههای افیونی مغز اثر میگذارد. وقتی بدن برای مدت مشخصی به حضور آن عادت میکند، قطع ناگهانی یا کاهش سریع آن میتواند باعث ایجاد علائم ترک شود.
بی خوابی یکی از علائم شناختهشده ترک مواد افیونی است و معمولاً همراه با بیقراری، اضطراب، تعریق، دردهای عضلانی، مشکلات گوارشی و میل شدید به مصرف دیده میشود. در واقع ممکن است فرد همزمان دو مشکل داشته باشد:
اول اینکه بدن او هنوز درگیر علائم ترک است.
دوم اینکه ذهن او به دلیل اضطراب، نگرانی از آینده، هوس مصرف یا ترس از نخوابیدن بیش از حد فعال شده است.
به همین دلیل، گاهی حتی زمانی که بخش قابلتوجهی از علائم جسمی فروکش کردهاند، خواب هنوز کاملاً به حالت عادی برنگشته است.
این یکی از پرتکرارترین سؤالات درباره ترک متادون است.
نمیتوان گفت همه افراد دقیقاً بعد از مثلاً ۷ یا ۱۰ روز دوباره خواب طبیعی خواهند داشت. شدت و مدت بی خوابی به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ از جمله مدت مصرف متادون، مقدار مصرف، سرعت کاهش یا قطع آن، وابستگی جسمی، وضعیت خواب قبل از مصرف، اضطراب و افسردگی، مصرف همزمان مواد دیگر و شرایط روانی فرد.
در ترک متادون، علائم معمولاً نسبت به مواد افیونی کوتاهاثر دیرتر ظاهر میشوند. بر اساس راهنمای سازمان جهانی بهداشت، ترک متادون معمولاً طی ۴ تا ۶ روز به اوج میرسد و علائم حاد ممکن است حدود ۱۰ تا ۱۲ روز یا بیشتر باقی بمانند. منابع بالینی دیگر نیز برای ترک مواد افیونی طولانیاثر مانند متادون، بازهای حدود ۱۰ تا ۲۰ روز را برای علائم حاد مطرح کردهاند.
اما این به معنی آن نیست که اگر فرد در روز دوازدهم هنوز خوب نمیخوابد، حتماً مشکلی جدی وجود دارد. اختلال خواب و خستگی ممکن است بعد از فروکش کردن علائم اصلی ترک نیز مدتی ادامه پیدا کنند. بنابراین پاسخ دقیقتر به سؤال «بی خوابی ترک متادون چند روز است؟» این است:
بی خوابی معمولاً در روزهای ابتدایی تا میانی ترک اعتیاد شدت بیشتری دارد، اما ممکن است چند هفته ادامه پیدا کند و زمان برگشت خواب طبیعی از فردی به فرد دیگر متفاوت است.
اگر بی خوابی شدید، طولانی یا رو به بدتر شدن باشد، باید علت آن توسط پزشک بررسی شود.
متادون یک ماده افیونی طولانیاثر است و به همین دلیل، شروع علائم ترک آن میتواند با تأخیر اتفاق بیفتد.
در منابع بالینی، شروع علائم ترک متادون معمولاً حدود ۱۲ تا ۴۸ ساعت پس از آخرین مصرف ذکر شده است؛ البته این زمان ثابت نیست و با توجه به مقدار مصرف، مدت مصرف و ویژگیهای بدن فرد تغییر میکند.
ممکن است ابتدا فرد متوجه اضطراب، بیقراری، تعریق یا احساس ناخوشی عمومی شود و سپس اختلال خواب بیشتر خودش را نشان دهد. در بعضی افراد نیز اولین علامت واضح، بیخوابی نیست و خواب در ابتدا نسبتاً مناسب است اما طی چند روز بعد بدتر میشود.
حتما مطالعه کنید: بعد از ترک متادون چه باید کرد؟
بی خوابی میتواند بخشی از سندرم ترک متادون باشد و به همین دلیل، وجود آن در روزهای بعد از قطع مصرف بهتنهایی عجیب نیست.
اما «طبیعی بودن» به معنای بیاهمیت بودن نیست.
اگر فرد چند شب تقریباً هیچ خوابی نداشته باشد، اضطراب شدید پیدا کند، دچار گیجی یا علائم روانی غیرمعمول شود، یا بی خوابی باعث اختلال جدی در عملکرد روزانه شود، باید با پزشک مشورت کند.
همچنین اگر فرد قبل از مصرف متادون نیز سابقه بیخوابی، اضطراب یا افسردگی داشته است، ممکن است ترک باعث برگشت یا تشدید همان مشکل شده باشد.
در چنین شرایطی، صرفاً نسبت دادن تمام علائم به ترک ممکن است باعث شود یک مشکل قابلدرمان نادیده گرفته شود.
درمان بی خوابی بعد از ترک متادون باید متناسب با علت و شدت مشکل باشد.
در موارد خفیف، اصلاح خواب، کاهش محرکها، تنظیم ساعت خواب، فعالیت روزانه مناسب و کاهش اضطراب میتواند کمککننده باشد. در موارد متوسط یا شدید، پزشک ممکن است ابتدا وضعیت کلی ترک و عوامل همراه را بررسی کند و در صورت نیاز، درمان علامتی یا درمان تخصصی اختلال مصرف مواد را در نظر بگیرد. یکی از اصول مهم این است که فرد برای درمان بی خوابی، خودسرانه سراغ داروهای آرامبخش یا خوابآور نرود. ترکیب بعضی داروهای خوابآور با مواد افیونی یا سایر داروهای تضعیفکننده سیستم عصبی میتواند خطرناک باشد.
همچنین اگر بی خوابی نتیجه کاهش سریع یا قطع ناگهانی متادون باشد، درمان صرفاً با خوابآور لزوماً مسئله اصلی را حل نمیکند. راهنماهای بالینی بر این نکته تأکید دارند که مدیریت ترک مواد افیونی باید با توجه به شرایط فرد انجام شود و درمان ترک بهتنهایی نیز نباید جایگزین درمان طولانیمدت اختلال مصرف مواد شود.
داشتن ساعت خواب و بیداری نسبتاً ثابت یکی از پایههای مهم تنظیم خواب است.
اگر فرد یک شب ساعت ۱۰، شب بعد ساعت ۲ و شب دیگر ساعت ۵ صبح بخوابد، بدن فرصت کافی برای ایجاد یک الگوی پایدار پیدا نمیکند.
بهتر است ساعت بیدار شدن تا حد امکان ثابت باشد، حتی اگر خواب شب قبل مناسب نبوده است. البته در روزهای شدید ترک نباید انتظار داشت بدن بلافاصله یک برنامه خواب ایدهآل را اجرا کند. هدف این است که بهتدریج یک ریتم منظم ایجاد شود.
اگر فرد مدت زیادی در رختخواب بماند و مدام ساعت را چک کند، ممکن است اضطراب خواب بیشتر شود.
بهتر است محیط خواب برای خواب طراحی شده باشد و فعالیتهای تحریککننده مانند استفاده طولانی از تلفن همراه، تماشای محتوای هیجانی یا کار کردن در تخت کاهش پیدا کند.
اگر فرد برای مدت قابلتوجهی خوابش نمیبرد، میتواند برای مدتی از تخت خارج شود و در محیطی آرام فعالیتی کمتحریک انجام دهد و زمانی که احساس خوابآلودگی بیشتر شد دوباره به تخت برگردد. هدف این است که مغز بهتدریج تخت را با خواب مرتبط کند، نه با ساعتها نگرانی و انتظار.
بی حالی بعد از ترک متادون نیز بسیار مهم است و نباید صرفاً به تنبلی یا ضعف اراده نسبت داده شود.
بدن بعد از قطع متادون در حال سازگار شدن با تغییرات ناشی از قطع یک ماده افیونی طولانیاثر است. از طرف دیگر، بی خوابی، کاهش اشتها، اضطراب، درد بدن و کاهش فعالیت نیز میتوانند خستگی را بیشتر کنند. در نتیجه ممکن است فرد صبح از خواب بیدار شود اما احساس کند انرژی کافی برای شروع روز ندارد.
درمان بی حالی بعد از ترک متادون معمولاً شامل ترکیبی از زمان، خواب و تغذیه مناسب، فعالیت تدریجی، کنترل علائم ترک و در صورت نیاز ارزیابی پزشکی است.
نباید انتظار داشت یک نوشیدنی انرژیزا، قهوه زیاد یا مکمل خاصی این مشکل را بطور اساسی برطرف کند.
تغذیه مناسب در این دوره اهمیت زیادی دارد.
کاهش اشتها و بینظمی وعدههای غذایی میتواند انرژی روزانه را کاهش دهد. بهتر است غذاها شامل ترکیبی از پروتئین، کربوهیدراتهای پیچیده، چربیهای مناسب، میوه و سبزیجات باشند. برای مثال:
تخممرغ، مرغ، ماهی، گوشت کمچرب، ماست، شیر، پنیر، عدس، لوبیا و نخود منابع مناسبی از پروتئین هستند.
نان، برنج، جو دوسر، سیبزمینی و حبوبات نیز میتوانند انرژی مورد نیاز بدن را تأمین کنند.
میوههایی مانند موز، سیب، پرتقال و سایر میوههای فصل نیز میتوانند بخشی از میانوعدهها باشند.
اگر اشتها کم است، بهتر است به جای دو وعده بسیار سنگین، چند وعده کوچکتر در طول روز مصرف شود.
حتما مطالعه کنید: بی حالی بعد از ترک اعتیاد چند روز طول میکشد؟
قطع ناگهانی متادون میتواند علائم ترک را ایجاد یا تشدید کند.
راهنماهای درمانی، در شرایطی که فرد وابستگی جسمی به مواد افیونی دارد، مدیریت پزشکی و کاهش تدریجی و متناسب با شرایط فرد را به قطع ناگهانی ترجیح میدهند. همچنین مدیریت علائم ترک بهتنهایی درمان کامل اختلال مصرف مواد محسوب نمیشود و ادامه درمان و پیگیری اهمیت دارد.
به همین دلیل، نباید برای جلوگیری از بی خوابی، خودسرانه مقدار متادون را بالا و پایین کرد یا دوباره مصرف را شروع کرد. هرگونه تغییر در دوز متادون باید تحت نظر پزشک انجام شود.
کمآبی بدن میتواند احساس ضعف و خستگی را بیشتر کند.
بنابراین مصرف منظم مایعات اهمیت دارد، بهخصوص اگر فرد دچار تعریق، اسهال یا استفراغ شده باشد. با این حال، نوشیدن مقدار بسیار زیاد آب باعث سریعتر شدن ترک متادون نمیشود. هدف، حفظ آب بدن است؛ نه «شستوشوی متادون». اگر فرد دچار استفراغ یا اسهال شدید باشد و نتواند مایعات را حفظ کند، باید ارزیابی پزشکی انجام شود.
روانپزشک ترک اعتیاد میتواند بررسی کند که بی خوابی دقیقاً در چه زمینهای ایجاد شده است.
آیا مشکل صرفاً مربوط به ترک متادون است؟
آیا اضطراب وجود دارد؟
آیا افسردگی همزمان ایجاد شده است؟
آیا فرد ماده دیگری مصرف میکند؟
آیا قبل از شروع مصرف متادون نیز مشکل خواب وجود داشته است؟
پاسخ به این پرسشها میتواند مسیر درمان را تغییر دهد. روانپزشک همچنین میتواند شدت اختلال مصرف مواد و خطر عود را بررسی کند و در صورت نیاز، درمان دارویی یا غیردارویی مناسب را پیشنهاد دهد.
ترک اعتیاد سرپایی میتواند برای برخی افرادی که شرایط جسمی و روانی آنها اجازه میدهد بدون بستری طولانیمدت درمان شوند، گزینه مناسبی باشد.
حتما مطالعه کنید: ترک اعتیاد سرپایی
در این روش، فرد تحت پیگیری پزشک یا تیم درمانی قرار میگیرد و علائم ترک، خواب، خلق، اشتها، درد و سایر مشکلات او بررسی میشود. در مورد متادون، تعیین نحوه کاهش یا قطع مصرف باید متناسب با شرایط فرد انجام شود. راهنماهای جدید نیز بر کاهش تدریجی و فردمحور و ادامه مراقبت از اختلال مصرف مواد پس از مرحله ترک تأکید دارند.
مزیت ترک اعتیاد سرپایی این است که فرد میتواند تا حد زیادی زندگی روزمره خود را ادامه دهد و همزمان تحت پیگیری قرار داشته باشد.
حتما مطالعه کنید: مزایای ترک اعتیاد سرپایی
اما این روش برای همه افراد مناسب نیست. سابقه عودهای متعدد، مصرف همزمان چند ماده، مشکلات روانی جدی، حمایت اجتماعی ضعیف یا شرایط پزشکی پیچیده ممکن است نیاز به سطح مراقبت بیشتری ایجاد کند. راهنماهای سازمان جهانی بهداشت نیز چنین عواملی را در تعیین نیاز به مراقبت بستری یا سطح بالاتر درمان مهم میدانند.
در خانه میتوان چند اقدام پایه را انجام داد:
و از همه مهمتر، بدون تجویز پزشک داروی خوابآور یا آرامبخش مصرف نکرد.
برای بی حالی، مهمترین کار این است که بدن فرصت بازسازی و تنظیم مجدد پیدا کند.
خواب کافی، غذای منظم، مایعات مناسب و فعالیت تدریجی اهمیت دارند. اگر اشتها کم است، وعدههای کوچکتر استفاده شود.
اگر فرد بسیار ضعیف است، نباید خود را مجبور به ورزش سنگین کند. همچنین بهتر است تمام روز در تخت نماند. حتی یک پیادهروی کوتاه، دوش گرفتن، مرتب کردن اتاق یا انجام کارهای ساده روزانه میتواند به ایجاد ساختار در روز کمک کند.
با این حال، اگر بی حالی شدید یا طولانی باشد، باید علت آن بررسی شود.
جمعبندی
بی خوابی یکی از علائم شناختهشده ترک متادون است و میتواند همراه با بیقراری، اضطراب، درد بدن، تعریق و سایر علائم ترک ظاهر شود. از آنجا که متادون طولانیاثر است، علائم ترک آن نسبت به برخی مواد افیونی کوتاهاثر دیرتر شروع میشوند و میتوانند مدت بیشتری ادامه داشته باشند.
بر اساس منابع بالینی، علائم ترک متادون معمولاً در حدود روزهای چهارم تا ششم به اوج میرسند و علائم حاد ممکن است حدود ۱۰ تا ۱۲ روز یا بیشتر ادامه داشته باشند؛ برخی منابع برای ترک مواد افیونی طولانیاثر بازه حدود ۱۰ تا ۲۰ روز را مطرح کردهاند. با این حال، بی خوابی و خستگی ممکن است بعد از این دوره نیز برای مدتی باقی بمانند.
بنابراین اگر سؤال شما این است که «بی خوابی ترک متادون چند روز است؟»، نمیتوان یک عدد قطعی برای همه افراد تعیین کرد. در بسیاری از افراد، خواب بهتدریج طی روزها و هفتههای بعد بهتر میشود، اما مدت آن به سابقه مصرف، مقدار و مدت مصرف، سرعت قطع، وضعیت روانی و شرایط فرد بستگی دارد.
درمان بی خوابی بعد از ترک متادون معمولاً با تنظیم خواب، کاهش محرکها، فعالیت روزانه مناسب، تغذیه و مایعات کافی، کنترل اضطراب و در صورت نیاز درمان تخصصی انجام میشود. مصرف خودسرانه داروهای خوابآور یا آرامبخش میتواند خطرناک باشد.
اگر بی خوابی یا بی حالی شدید، طولانی یا رو به بدتر شدن است، یا اگر افسردگی شدید، افکار خودکشی، گیجی، توهم، استفراغ شدید یا مصرف همزمان مواد وجود دارد، ارزیابی توسط پزشک یا روانپزشک ترک اعتیاد ضروری است.